Buurtgericht pionieren

Met veel tijd kun je veel doen, met minder tijd minder…

Hoe realistisch is het om met beperkte middelen te pionieren in een buurt? En wat als je dan ook nog eens verschil wilt maken voor de langere termijn terwijl je zelf maar voor een korte tijd beschikbaar bent?

Op 8 november jl. vond er een studiedag plaats over ‘Buurtgericht pionieren’ georganiseerd door Tearfund, Nederland Zoekt en Kerklab Netwerk. Sprekers waren Hans Riphagen, rector van het Baptistenseminarium, en Tjerk van Dijk, directeur van Nederland Zoekt. Wat duidelijk naar voren kwam is dat werk in de buurt niet vanzelf gaat en dat je gemakkelijk ontmoedigd kan raken. We mogen ‘Missio Dei’, Gods missie om door de kerk heen de wereld te bereiken, blijvend omhooghouden en koesteren. Onze eigen bijdrage daarin wisselt echter en daar mag je realistisch in zijn. De vraag die een paar keer gesteld werd en als uitdaging bij elke christen werd neergelegd, was: Ben je bereid je leven te delen?

Zonder dat de gedrevenheid van de leider als norm wordt verheven, is het nodig om een open houding te hebben naar de ander, je naaste.

Kreten als contextualisatie, ownership, waardegericht versus impactgericht, dichtbij, authentiek, haalbaar, trouw en vertrouwen kwamen tijdens de studiedag langs en werden benadrukt. Dat er veel vragen leven en veel overdenking plaatsvindt, mag duidelijk zijn.

Take away’s

Vanuit de gesprekken die in groepen gevoerd werden, ontstonden een paar take away’s.

Verwachtingen managen

Laten we realistisch zijn in onze verwachtingen. Een pionier die een aantal dagen per week aanwezig en beschikbaar is in zijn buurt, kan allerlei initiatieven beginnen en volhouden. Bovendien kan hij vanuit zijn rol aangehaakt zijn bij welzijnsinitiatieven en krijgt hij veel voor elkaar. Fantastisch! Op de een of andere manier zijn we geneigd deze resultaten te vergelijken met iemand die in zijn vrije tijd op vrijwillige basis actief is in zijn buurt en zijn we teleurgesteld dat in die situatie minder bereikt wordt. Het is onrealistisch om in deze situaties dezelfde verwachtingen te hebben, dat doet aan beide partijen geen recht. Het is dus belangrijk om die verwachtingen ook goed te managen. Met veel tijd kun je veel doen, met minder tijd minder en dat is oké.

Wat is je thuis?

Waar vindt je initiatief of activiteit zijn oorsprong, wat is de thuisbasis? Bij wie ontvangt de pionier of enthousiaste vrijwilliger bemoediging? Waar ontstaat continuïteit en zijn er middelen te vinden? Net zoals de discipelen bij Jezus komen na een intensieve periode en meegenomen worden naar een rustige plek, is er een plaats van rust en opbouw nodig (Marcus 6:30,31). Een losstaande groep die op geen enkele manier ergens voeding en bemoediging ontvangt, heeft een groot afbreukrisico. Dit kan voorkomen worden door een backbone te hebben. Zorg voor een plek van verfrissing, bemoediging en resources.

Zorg voor een divers netwerk

In steden leven nog steeds veel mensen in een vaste buurt, vooral in sociale achterstandswijken is er vaak een sterk buurtgevoel. Bijna alle facetten van het leven spelen zich voor hen af in dezelfde omgeving.

Voor anderen geldt dat de plek waar iemand woont een andere is dan waar hij of zij werkt, sport of vrienden ontmoet. Veel netwerken zijn online en de cohesie van hun buurt of wijkt lijkt ver te zoeken. Het lijkt soms of mensen die dichtbij wonen toch in een andere wereld leven.

Brede betrokkenheid op één buurt is niet eenvoudig. Werk daarom aan een breed en wijdvertakt netwerk, zowel online als fysiek, en probeer op deze manier verschillende werelden met elkaar in contact te brengen.  

Ik sluit graag af met de oproep waarmee ook de studiedag werd afgesloten. Laten we één boodschap richting de kerk vertellen: iedere volgeling van Jezus is gezonden om Zijn liefde vrijmoedig te delen met een ieder die op zijn of haar pad komt.

Mira de Boer

Tearfund | Met beide benen in de buurt